Hugo Janin
1992 ° - Vorst
Hugo Janin is een Frans-Belgische kunstenaar, geboren in 1993 en gevestigd in Brussel. Als graficus studeerde hij in 2020 af aan ENSAV La Cambre. In 2014 ontdekte hij de zeefdruktechniek, die sindsdien een vaste plaats inneemt in zijn praktijk. Hij maakt er eigen werk mee en werkt daarnaast samen met tal van internationale kunstenaars.
In 2022 was hij medeoprichter van WillieWillie Studio, een multidisciplinaire werkplek die hij deelt met veertien jonge kunstenaars. Sinds 2025 geeft hij les aan ENSAV La Cambre.
Hugo Janin onderzoekt hedendaagse landschappen via fotografie, die hij omzet in zeefdrukken. Hij legt vast wat hij beschouwt als ruïnes, of het nu gaat om archeologische overblijfselen of stedelijke fragmenten. De aandacht gaat niet uit naar het object zelf, maar naar de menselijke aanwezigheid die zichtbaar wordt in de negatieve ruimte. Deze beelden bevragen zo het geheugen en de blijvende sporen van onze aanwezigheid, tussen wat rest van het verleden en wat misschien onze toekomst aankondigt.
Over zijn werk:
Antiquities
In Antiquities, het vervolg op Fantômes Futur, richt Hugo Janin zijn blik op ruïnes en sporen van menselijke aanwezigheid, van archeologische overblijfselen tot fragmenten van de hedendaagse stad. De beelden onthullen hoe tijd haar sporen nalaat en hoe vertrouwde structuren langzaam vervormen, uiteenvallen of verdwijnen. Wat ooit vanzelfsprekend leek, krijgt een nieuwe betekenis wanneer het wordt losgemaakt uit zijn oorspronkelijke context. Janin onderzoekt zo de kwetsbare grens tussen aanwezigheid en afwezigheid, herinnering en vergetelheid. Net als in zijn eerdere werk nodigen de beelden uit om anders naar onze omgeving te kijken en stil te staan bij wat blijft en wat verloren gaat. Het verleden verschijnt daarbij niet als iets afgesloten, maar als een kracht die blijft doorwerken in het heden en de toekomst.
Fantômes Futur
Bekijk een beeld uit Hugo Janins reeks Fantômes Futur. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe meer de kleuren in je beleving verschuiven van vreemd naar bizar: van ‘vreemd’ — als iets wat buiten onze gebruikelijke, conventionele waarneming valt van de omgeving die we denken te kennen — naar ‘bizar’, als het resultaat van een woede die zich als bij chromatografie door het beeld verspreidt en de kleuren doet vibreren.
De beelden van Hugo Janin wurgen ons los uit onze comfortabele, conventionele beeldvorming en roepen zo de emotie op die nodig is om tot actie over te gaan. Alles staat op het punt om te kantelen. Ze roepen vluchtige, vervagende vormen op, waaruit onze eigen schimmen elk moment tevoorschijn lijken te kunnen komen.
Columba Livia
Columba Livia is een reeks van tien bijna abstracte zeefdrukken van Hugo Janin, waarin platgereden duiven langzaam herkenbaar worden. De duif leeft al meer dan vijfduizend jaar samen met de mens en speelde een belangrijke rol als leverancier van mest en als boodschapper. Vandaag wordt ze vaak als ongedierte beschouwd. Verdwaald tussen wild en tam weerspiegelt de stadsduif ook onze eigen menselijke conditie. Vanuit het confronterende beeld van de platgereden duif zet Janin aan tot nadenken over schoonheid, vergankelijkheid en onze verhouding tot de natuur. Het werk raakt ook aan ons collectieve geheugen en de sporen die het verleden nalaat.
Foto:
Louison Chambon